به نام انکه وجودم ز وجودش به وجود امد

سلامی به سردی پاییز به دوستای گلم{از خودم ساختم}

اول از همه از طاهره جون و اقا ابراهیم که اولین کسانی بودند که به وبلاگم سر زدند تشکر می کنم.

دوم این که چند تا جمله و شعر عاشقانه دارم که به شما دوستای گلم تقدیم می کنم:

خواستم خودم رو گول بزنم تمام خاطراتم رو انداختم یه گوشه و گفتم:فراموش

یه چیزی ته قلبم خندید و گفت:اره یادمه

سال ها ارزو می کردم سایه اش بر سرم باشد

کوربودم

او سراسر نور بود سایه نداشت

تو را به خاطر وفای تو دوست دارم

وگرنه دلیر پیمان شکن زیاد است

اگر من و تو دو تا برگ بودیم در فصل خزان من زود تر می شکستم و می افتادم تا وقتی تو افتادی تو را در اغوش بگبرم

می دونی چقدر دوستت دارم:

به تعداد تارای موهای سرت ضرب در تعداد نفس هایی که تا اخر عمرت می کشی به علاوه هر چی ستاره تو اسمونه

کاشانه ان نیست که جمشید بنا کردکاشانه ان ست که لیلی بنا کرد ویرانه ان نیست که چنگیز فرو ریخت ویرانه دل ماست که با یک گوشه نگاهت صدسال بنایم یکباره فرو ریخت

تقدیم به تنها دلیل زندگی ام که بدون او می میرم=m

همتون رو دوست دارم

نظر یادتون نره

good bay

     به انکه وجودم ز وجودش به وجود امد

سلام به همه دوستای گلم چند تا مطلب جدید دستم رسیده که براتون می نویسم:

                                                 خدایا:

انکه در تنهاترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت

خواهش دارم

تو در تنهاترین تنهاییش تنهای تنهایش نگذار

گریه می کنم تا توی اشکام تورو ببینم

اشکامو پاک می کنم تن کسی تو رو نبینه

نخستین تابش عشق اخرین تابش عقل است

غم انگیز است عمری گداختن از نبود کسی که نا بود از غم نبودن تو می گداخت

اگه یه روز دیدی تموم درخت های کوچه تون رو بریدن اصلا ناراحت نشو ........چون هنوز منو داری که بهم تکیه کنی

تا که بودیم نیودیم کسی

                                                        کشت مارا غم بی همنفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

                                                       خفته ایم و همه بیدار شدند

قدر ایینه بدانیم چوهست

                                                     نه در انوقت که اقبال شکست

ببخشید که مطالب یه کم تکراری بود جبران می کنم

دوستتون دارم یه عالمه    هر چی بگم بازم کمه

بای